Madalyonun İki Yüzü

Birinin karanlığı, birinin gündüzü olabilirmiş ne tuhaf

Binde bir, milyonda… yahut daha ender olmalı

Kendimi aynada ilk kez görmüş gibiyim

Andolsun ki gözlerinin büyüyen karasını

Sevdiysem aslında bilmeden
Pekâlâ maskesiz, kendiliğinden, yazgımdan sevmişimdir 

Beklemiyorum içimdesin daha ziyade bensin

Sevgime sadakatim kendimedir şahsına değil

Santim santim işliyor sabahlar duvarlar örüyorum

Yıkmak için her şeyinle gelmiş olman gerekecek

Gelen ben olmayacağım bunu bil

Gururu değil haddimi bildiğimden

Gelmiyorsam özleme serbestisi vermişimdir

Seni sever gibi severim kendimi

Uçmaya ümidi keserse kaburgamdaki kuşlar

Geldiğimden fazla gider kendimi de terk ederim

Dönebilmem için kanatlarıma takıp ellerini

Dön demezsen ölmüşümdür

Ve sen bunu söylenmeden bilmişsindir

Olivine Village tarafından yayımlandı

Her şey kaynağa ait, ben de... Zeytin Ağacını, doğal yaşamı koruma gönüllüsü Varoluş Amacım Toprak Anaya, Ekosisteme, İnsan Sağlığına Katkı sağlamak

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: